Met deze werken staat het landschap centraal – niet als een decor, maar als een plek van beleving. Ik teken en schilder wat ik onderweg tegenkom: bossen, velden, vijvers, waterplanten. Het zijn plekken die me even stil doen staan en uitnodigen tot kijken. Mijn aanpak is observatief én intuïtief. Met potlood zoek ik naar ritme en beweging in lijnen; met kleurpotlood en verf onderzoek ik hoe licht, schaduw en kleur samen sfeer oproepen. Het gaat me niet om een exacte weergave, maar om het vangen van een ervaring: de vochtigheid van een bos, de glinstering van water, de traagheid van een horizon in de mist.De afwisseling van technieken – inkt, potlood, kleur en verf – geeft me de vrijheid om steeds opnieuw te zoeken naar de juiste toon voor een plek. Soms ontstaat een levendig lijnenspel, soms een verstilde compositie met veel ruimte. Mijn doel is om de kijker uit te nodigen langer stil te staan, mee te kijken en de gelaagdheid van een landschap te ervaren. Niet enkel wat er zichtbaar is, maar ook de rust, de stilte en de beweging die erin verscholen liggen

Dans ce travail le paysage est central - non pas comme un décor, mais comme un lieu d'expérience. Je dessine et peins tout ce que je rencontre en cours de route : forêts, champs, étangs, plantes aquatiques. Ce sont des endroits qui me font m'arrêter pendant un moment et m'invitent à regarder. Mon approche est observatoire et intuitive. Avec le crayon, je cherche le rythme et le mouvement en lignes ; avec le crayon de couleur et la peinture, j'étudie comment la lumière, l'ombre et la couleur évoquent ensemble l'atmosphère. Il ne s'agit pas pour moi d'une représentation exacte, mais d'attraper une expérience : l'humidité d'une forêt, le scintillement de l'eau, la lenteur d'un horizon dans le brouillard. L'alternance de techniques - encre, crayon, couleur et peinture - me donne la liberté de chercher encore et encore le bon ton pour un endroit. Parfois, il y a un jeu de lignes vivant, parfois une composition silencieuse avec beaucoup d'espace. Mon objectif est d'inviter le spectateur à s'arrêter plus longtemps, à regarder et à faire l'expérience de la superposition d'un paysage. Non seulement ce qui est visible, mais aussi la paix, le silence et le mouvement qui s’y dissimulent.


Jacques van der Zee